پارســـوماش

هر آن کس که شهنامه خوانی کند
چه مرد و چه زن پهلوانی کند

 به رسم ديرين و زيباي ايراني بار ديگر مردم فرهيخته و اصيل بختياري گردهم آمدند و چون ساليان گذشته جهت برگزاري همايش شاهنامه خواني بختياري مهمان روستاي سي ميلي بوديم.

اين مراسم كه از ساعت 2 ظهر روز 3 فروردين آغاز گرديد شامل قسمت هاي زيبايي بود كه از جمله مي توان به اجراي موسيقي بختياري ( باز خواني ترانه هايي از كوگ خوشخون بختياري – مسعود بختياري- ) موسيقي محلي بويراحمدي ، مازندراني و همچنين شاهنامه خواني نخستين زن نقال ايراني  خانم فاطمه حبيبي زاد – گردآفريد- و  شاهنامه خواني توسط افراد مختلف اشاره کرد كه از ديگر قسمت هاي جذاب اين همايش بود .

در حاشيه همايش نيز غرفه هايي وجود داشت كه  لباس . كتب و نشريات بختياري زبان و داستانهاي شاهنامه را ارائه ميكردند.

از زيباترين قسمت هاي اين همايش نواختن ساز و دهل محلي توسط استاد بي بديل آن آقاي نوراله مومن نژاد بود كه با استقبال گسترده اي روبرو شد و همچنین رقص دستمال بازي كه پايان بخش اين همايش بود.

جهت مشاهده عکس ها به ادامه مطلب بروید...

روز والنتین (روز عشاق و یا روز عشق ورزی) عیدی در روز ۱۴ فوریه (۲۵ بهمن‌ماه) و در برخی فرهنگ‌ها روز ابراز عشق است.

این ابراز عشق معمولاً با فرستادن کارت والنتین یا خرید هدایایی مانند گل سرخ انجام می‌شود. سابقهٔ تاریخی روز والنتین به جشنی که به افتخار قدیس والنتین در کلیساهای کاتولیک برگزار می‌شد، باز می‌گردد.

والنتاین که بود ؟

افسانه ای حاکی از آن است که هنگامی که والنتین را به زندان افکندند، مردم برای وی یادداشت‌هایی کوچک که در لفافه پیچانده بودند و در شکافهای دیواره سلول وی جاسازی می‌کردند می‌فرستادند و او آنها را یافت و در حق آنان نیایش کرد. به دیگر سخن، بنیاد تاریخی کارت والنتین همین امر است. کشیش والنتیوس در ۱۴ فوریه ۲۷۰ میلادی (در برخی روایات ۲۶۹ و مطابق با برخی روایات دیگر ۲۷۳ بعد از میلاد) اعدام شد. بنابراین او را به عنوان فدایی و شهید راه عشق می‌دانند و از آن زمان والنتین تبدیل به نمادی برای عشق شده‌است و بدین روست که در کشورهای جهان، به ویژه کشورهای اروپایی و امریکای شمالی، مراسم روز والنتین همه ساله در ۱۴ فوریه برگزار می‌گردد.

منبع : ویکی پدیا فارسی

--------------

مطالب فوق همه به خاطر این بود که بگم بابا ما ایرانی هستیم و شاید امروزه به خاطر برخی از مسائل و مشکلات اجتماعی از فرهنگ و آئین کهن و باستانی خودمون فاصله گرفته باشیم . ولی این دلیل بر این موضوع نیست که هرچیزی که برچسب غرب داشته باشه و یه جورایی حرف دل باشه رو قبول کنیم .

این یعنی بدترین ضربه ای که خودمون میتونیم به فرهنگمون بزنیم. فارق ازهر گونه گرایش سیاسی یا مذهبی و جدا از اون روز قشنگ سپندارمذگان یعنی ما اونقدر کم آوردیم که بخواهیم روز مرگ یک کشیش رو جشن بگیریم یعنی واقعا" دوست داشتن بهونه میخواد و یا هدیه دادن به کسی که برامون عزیزه و نکته دیگه اینه که بابا بخدا ما تو این مملکت حتی اگه بخواهیم هم نمی تونیم یه والنتاین واقعی داشته باشیم...

یعنی اون روابط و مسایلی که دو نفر جنس مخالف تو کشورهای غربی با هم دارن رو ما بخاطر یکسری مسائل فرهنگی و مذهبی و حتی عرفی نمی تونیم بپذیریم .

این همش بخاطر این بود که بگم دوست داشتن و عشق ورزیدن بهونه نمی خواد . 

نوروز، جشن ايرانيان از روزگاران كهن پر شكوه ترين جشن بهاری در جهان بوده است. نوروز بهارانه ای است كه روايت های تاريخ درباره پيدايش آن بسيار گوناگون است نوروز جشن شروع فروردين يا « فرودگان » است كه ياد آور اجداد و نياكان ما بود و چنان مي پنداشتند كه در پنج شب ، ارواح پاك مردگان ، برای ديدار وضع زندگي و احوال بازماندگان به زمين فرود مي آيند و در خانه و آشيانه خويش سرگرم تماشا وسركشي مي شوند . اگرخانه روشن و پاكيزه و ساكنان آن راحت وشاد باشند ، ارواح مسرور و سر افراز برمي گردند. اما درغير اينصورت ، آنان غمگين وناراحت به منزلگاه خويش باز مي گردند وتا سال آينده به انتظار مي نشينند .
درباره پيدايش نوروز در روايتي ديگر چنين آمده است كه نيشكر را جمشيد در اين روز يافت و مردم از كشف خاصيت آن متحير شدند . پس جمشيد دستور داد تا از ( شهد آن ) شكر ساختند و به مردم هديه دادند . از اين رو ، آن را نوروز ناميدند .
همچنين روايت شده كه اهريمن ، بلای خشكسالي و قحطي را بر زمين فرو نشانيد . اما جمشيد به جنگ با اهريمن پرداخت و عاقبت او را شكست داد . آنگاه خشكسالي، قحطي ونكبت را بر روي زمين از ريشه بخشكانيد و به زمين بازگشت با بازگشت ويدرختان و هر نهال و چوب خشكي سبز شدند . پس مرد م اين روز را « نوروز » خواندند و هر كس به يمن و مباركي در تشتي جو كاشت و اين رسم سبزه نشانيدن در ايام نوروز از آن زمان به امروز باقي مانده است . در خيام نامه آمده است :
چون از اميري جمشيد 421 سال گذشت ، جهان از او يكسره راست همي آمد .ايران و ايرانيان هم مطيع و مريد او شدند تا بفرمود گرمابه های بسيار ساختند و سيم و زر از معادن بر آوردند و ديبای ابريشمي بافتند كه آن روز ، روز اول « حمل » بود . پس جشني بر پا ساخته و نوروزش نام نهاد تا هر سال چو فروردين آيد ، آن روز را جشن گيرند . در ميان اقوام آريايي كه وارد ايران شدند ، جشن سال نو در اصل به دو شكل زير بوده است :
آرياييها در روزگاران باستاني دارای دو فصل گرما و سرما بودند . فصل سرما شامل دو ماه و فصل گرما شامل ده ماه مي شد . ولي پس از مدتي ، تابستان داراي هفت ماه و زمستان داراي پنج ماه شد . در هر يك از اين دو فصل جشني برگزار مي كردند كه هر دو اين جشنها را آغاز سال نو تلقي مي كردند . در جشن اول كه به هنگام آغاز فصل گرما يعني به هنگامي كه گله ها را از آغل به چمنهاي سبز و خرم مي كشانيدند و از ديدن چهره گرمابخش خورشيد شاد مي شدند. جشن دوم با شروع سرما آغاز مي شد . در اين ايام گله را به آغل باز مي گرداندند و با توشه هاي اندوخته از آنها نگهداري مي كردند . بر اساس شواهد و قرا ئن ، جشن نوروز حتي به هنگام تدوين بخش كهن اوستا نيز در آغاز بهار بر پا مي شده و شايد به نحوی كه اكنون بر ما معلوم نيست آن را در برج مزبور ثابت نگاه مي داشتند .
عيد نوروز شش روز متوالي دوام داشت و در اين روزها ، سلاطين بار عام مي دادند و نجبای بزرگ و اعضای خاندان خود را به ترتيب مي پذيرفتند و به حاضران عيدی مي دادند . در روز اول سال مردم زود از خواب برمي خواستند ، به كنار نهرها و قناتها و خود را مي شستند و به يكديگر آب مي پاشيدند و شيريني تعارف مي كردند . صبح قبل از آنكه كلامي گويند ، شكر يا عسل مي خورند و برای حفظ بدن از نا خوشي ها و بدبختي ها روغن به تن مي ماليدند.
اما نوروز ، پس از مرگ جمشيد نيز به حيات خود ادامه داد . در معنا ، نوروز ، از هجمه ها و حمله هاي يونانيان ، اعراب ، تركها ومغول ها جان به در برد . و نوروز ثابت كرد كه مهم ترين جشن فرهنگي ميليون ها ايراني است كه در درون ايران و یا در غربت زندگي مي كنند .

درود

باز هم يك دوره ديگر در حال شروع است ، آري پائيز پادشاه فصلها كم كم رخ بر مي بندد و جايش را به زمستان سپيد مي دهد ، انگار همين ديروز بود يلداي سال 84 را مي گويم . شبي كه اولين مطلب اين وبلاگ را نوشتم .

يلدا را به خاطر اينكه يه جورايي ش تولدمه ( توي  دنياي مجازي ) و هم براي اينكه جنب و جوش مردم توي اين شبهاي سرد كه يه شب گرم رو داشته باشند دوست دارم، حالا بگذريم كه اين شب قدمتي بس طولاني در آئين ما ايراني ها دارد .

بهر حال يلدا كه برسه من وارد سومين سال حضورم كنار شما دوستان ميشم و دوست دارم تا جايي كه ميتونم اين حلقه دوستيمو وسيعتر بكنم چون كنار شما و با شما خيلي چيزها رو شناختم و فهميدم دنيايي برام ازش داره ...

بهر حال شب يلداي خوبي براي همتون آرزو ميكنم و اميدوارم كه همگي زمستون رو بخوبي با هم بگذرونيم و بهار زيباي ديگري كه در انتظارمونه رو ببينيم .

-----------------

وقتی که برخی از ما برای استناد به وقایع تاریخی به شغادی همچون هردوت روی می آوریم ، از دیگران آن هم با این اوضاع و احوال جهان نباید انتظاری بیش از این داشت.

فرارسيدن نوروز باستانی اين يادگار ديرين نياکان ايران زمين بر شما دوستان عزيز مبارک. اميدوارم که سالی همراه با موفقيت و پيشرفت در همه امور زندگی در پيش رو داشته باشيد.

   نور پاک عاشقی در جان ما       ريشه این عشق در ايران ماست

هموطن نوروز تو پيروز باد        ای وطن هر روز تو نوروز باد

يلدا با تمام زيبائيش

تقديم قلب پر مهرتان باد

 يك سالگي من هم مبارك

 خواب  شقایق همیشه عاشق بختیاری را تسلیت میگویم

بعد از مدتها بخوایی چارخط مطلب بنویسی خیلی سخته مخصوصاً اگه درباره مرگ عزیزی باشه

نمی دونم وابستگی شما به اون و صداش چقدر بود ولی من خیلی از شب و روزهایی رو که سر کردمه نجوای عاشقانه اش همیشه کنار گوشم بود و خواهد بود .

 آری بهمن علاءالدین با آن صدای جاودانه اش که به طریقی تنها یادگار این سالهای بختیاری بود ما را تنها گذاشت ، هر چند که خودش نیز در زمان حیات تنهاییش را با کسی قسمت نکرد ولی یار تنهایی خیلی از ما ها بود ، مردی که با نفس گرمش در این سالهای سرد روح بختیاری را زنده نگاه داشت ، و به نوعی آخرین یادگار زنده بختیاری بود ، ما را در توهم این روزگار نافرنگ باقی گذاشت . هر چند لفظ مردن برای چون اویی به نظر من نامانوسه ولی صد حیف که از میان ما رفت ...

ندونم سی چه هَمقو بیقرارم    زکار خومَم دی سر نیدرارم