چون نمي خواهم خاطره باشي ، زنده مي خواهمت ديار عزيز
در اين شب هاي سرد و بي باران
بي تو
نه دلي كه [ديگر دل نيست] تنگ مي شود
و نه سقف آسمان كوتاهتر
اما...
زخم هايمان تازه مي مانند و بي مرحم .
***
سه شنبه 26 آذر
بندر ماهشهر
-----------------------------------
يلداي همه پارسيان مبارك
يادش بخير سال 76 دبيرستان سينا و اون خاطرات خوش نوجواني...
شايد اگه سيد نمي آومد هنوز خيلي هامون در جهل و ناداني بوديم !!! جهلي كه بواسطه مشكلات بيشمار فرهنگي و اجتماعي گريبانگير خيل عظيمي از جامعه بود علی الخصوص در شهرهای کوچک که همه دغدغه نان داشتند و هزار بدبختی دیگر . ولي بيكباره ورق برگشت و همه دستها رو براي آزادي و آبادي ايران حلقه كرديم .
براستي كه
چو ايران نباشد تن من مباد بدين بوم و بر زنده يك تن مباد
بيا تا همه تن به كشتن دهيم مبادا كه كشور به دشمن دهيم
آري مـــــــا خواستيم و شد آنچه كه خيلي ها حتي آنرا در خواب هم تصور نمي كردند...
امروز شايد همان خيل عظيم و خاموش دوباره در انتظار يك منجي هستند ، چون ما عادت كرديم راهرو باشيم تا راهبر و امروز وظيفه داريم تا دوباره موجي نو به راه اندازيم و اگر ايران را دوست داريم ميبايست حركتي از خود نشان دهيم و مباد روزي كه دوباره فرياد برآورد :
یاری اندر كس نمي بينم ياران را چه شد
پس همه با هم او را مي خوانيم و یاری اش ميكنيم .
بگذار ، كه بر شاخه اين صبح دلاويز
بنشينم و از عشق سرودي بسرايم
آنگاه ، به صد شوق ، چو مرغان سبكبال ،
پر گيرم ازين بام و به سوي تو بيايم...
........................
