دنگ ای روزگار نافرنگ...
خواب شقایق همیشه عاشق بختیاری را تسلیت میگویم
بعد از مدتها بخوایی چارخط مطلب بنویسی خیلی سخته مخصوصاً اگه درباره مرگ عزیزی باشه
نمی دونم وابستگی شما به اون و صداش چقدر بود ولی من خیلی از شب و روزهایی رو که سر کردمه نجوای عاشقانه اش همیشه کنار گوشم بود و خواهد بود .
آری بهمن علاءالدین با آن صدای جاودانه اش که به طریقی تنها یادگار این سالهای بختیاری بود ما را تنها گذاشت ، هر چند که خودش نیز در زمان حیات تنهاییش را با کسی قسمت نکرد ولی یار تنهایی خیلی از ما ها بود ، مردی که با نفس گرمش در این سالهای سرد روح بختیاری را زنده نگاه داشت ، و به نوعی آخرین یادگار زنده بختیاری بود ، ما را در توهم این روزگار نافرنگ باقی گذاشت . هر چند لفظ مردن برای چون اویی به نظر من نامانوسه ولی صد حیف که از میان ما رفت ...
